Kampverslag Zomerkamp WE/KA 2001 Budel

Oliver en het verhaal van "De Duistere Diamant"

Zaterdag 28 juli
Om 18.00 uur kwamen we allemaal bij elkaar op het HK. We stonden te wachten op de indeling bij wie we in de auto's moesten zitten toen opeens de postbode kwam! Hij gaf de leiding een pakje waar een briefje en een geheimzinnig boek in bleken te zitten! Het pakje was afkomstig van een of andere Oliver jr., in het briefje schreef hij dat hij het boek ergens gevonden had, maar dat hij niet wist wat hij ermee kon. Het boek was het dagboek van zijn betovergrootvader Oliver. De echte Oliver las het eerste stuk uit het dagboek voor... allemaal erg geheimzinnig! Hij vertelde dat hij een boek had gevonden over de Duistere Diamant. Dat vond ie natuurlijk wel interessant! In zijn dagboek doet hij verslag over zijn zoektocht naar deze Diamant, die vast en zeker heel erg waardevol is. We konden niet wachten tot we op de kampplaats aankwamen! Gelukkig ging dat heel snel omdat er helemaal geen fouten in de routebeschrijving zaten (...). We maakten onze slaapplaatsen in orde en daarna liepen we een rondje om het terrein om eens te kijken waar we eigenlijk terecht waren gekomen.
Na het W.U.B.-ben las Hathi nog een stukje uit het dagboek voor. Via allerlei geheimzinnige aanwijzingen kwam Oliver erachter dat hij naar Griekenland moest voor zijn zoektocht naar de Duistere Diamant. Natuurlijk wilden wij ook meteen naar Griekenland, maar hoe kwamen we daar? Gelukkig had Hathi een oplossing: tijdens het slapen zou hij de hele slaapzaal in het vliegtuig inladen, zodat we in Griekenland wakker zouden worden. (Trouwens: W.U.B.-ben betekent: Wassen, Uitkleden en naar Bed).

Nadat we uit het dagboek werden voorgelezen las Eveline nog een heel akelig verhaal voor uit De Griezelbus. Het verhaal was zo akelig dat we bang waren dat we nachtmerries zouden krijgen. De enige oplossing was dus: niet gaan slapen. Simpel! Een aantal kinderen was niet bang voor nachtmerries, maar helaas konden die kinderen niet zo goed tegen het vliegen, die moesten dus ook maar wakker blijven. Wel zo gezellig, konden we elkaar tenminste gezelschap houden. De leiding was 's nachts trouwens niet zo gezellig, een beetje raar. Maar ja, de leiding heeft nu eenmaal zo af en toe een rare bui. Doe je niks aan.

Voordat we verder gaan met het verslag van morgen nog eventjes het Grapje van de Dag: voor de opening zit Chil met haar 7-maanden-oude-baby-in-de-buik op het hek. Marieke komt op haar af en vraagt voorzichtig: "Zeg, ben jij soms zwanger?"
Ja Marieke, een beetje wel!


Zondag 29 juli
Vanmorgen werden we wakker... o nee, we werden niet wakker: dat waren we de hele nacht al. We stonden dus op in Griekenland. Onder leiding van Raksha en Reske begonnen we de dag enthousiast met Griekse ochtendgymnastiek. Daarna genoten we van een heerlijk ontbijt. Na de corvee begonnen we snel met het openingsspel. We hebben wat afgezocht die morgen! Eerst moesten we door middel van een cryptische omschrijving een schatkaart zoeken. Toen we die schatkaart eindelijk hadden, moesten we met behulp van die kaart weer naar de T-shirts gaan zoeken. Iedereen deed natuurlijk meteen zijn nieuwe T-shirt aan en zijn nieuwe kamppasje om zijn nek. Omdat de zaterdag al voorbij was kregen we meteen al een knipje in ons pasje.

We hebben nog wat gespeeld en daarna was het alweer tijd voor de lunch. Het corveebord werd uitgelegd... wie heeft er nu weer bedacht dat we elke dag moeten corveeën? Nou ja, we moeten wel, dus we doen het maar.
Na het eten zongen we voor de eerste keer het kamplied en daarna ook nog het liedje van Pieter Post. Terwijl we dat zongen kwam hij zomaar binnen met een hele zak vol post!

We namen de post even door, deelden elkaar snel alle nieuwe roddels mee en toen was het alweer tijd voor het middagprogramma. Flitz kwam naar buiten... maar hé! Dat was Flitz niet! Het was een Griekse Godin die ons het Olympisch vuur kwam brengen. Oliver had namelijk jaren geleden de Olympische spelen gespeeld in Griekenland, waarmee hij weer hints had gevonden over waar hij de Duistere Diamant kon vinden. Wilden wij die hints ook krijgen, dan moesten wij natuurlijk ook die Olympische Spelen doen. We werden nog snel even gezegend door de drie hulpgodinnen (was het nu echt water uit de wc wat we over ons heen kregen of zeiden ze maar wat?). De spelletjes die we speelden waren soms best moeilijk! Zo moesten we bijvoorbeeld Pindatennis spelen: om de beurt mochten we drie keer proberen om met een racket een pinda in een emmer te meppen. Moeilijk dat dat was! En dat was nog niet eens alles, we hebben nog meer spellen gedaan: discuswerpen, speerwerpen, paalschieten, scherpschieten (met waterpistolen! Heerlijk in deze hitte!), Grieks volleybal, tafeltennis en een heuse marathon. Gelukkig konden we tussendoor nog even genieten van een lekker glaasje Griekse wijn. Wisten jullie trouwens dat die Griekse wijn net als ranja smaakt? Ja ja, die Gieken hadden een goede smaak! Bij elk spel dat we speelden kregen we niet alleen het aantal punten dat we gehaald hadden, maar ook een stukje oud Grieks papier waar iets op stond in geheimschrift. Na afloop van alle spellen kregen we de sleutel van dat geheimschrift. We sloegen aan het ontcijferen en er kwam uit dat we naar de sokkel moesten. We renden dus richting Olympisch vuur en wat vonden we daar? Als jullie nu denken dat we daar klaar waren... vergeet het maar! Daar kreeg ieder groepje weer een puzzelstukje. We werkten met z'n allen samen en zo kregen we de landkaart van Brazilië! Maar eerst blijven we nog even in Griekenland en wel om te genieten van de Griekse barbecue! We hadden twee verschillende soorten spiesjes, eentje met stukjes frikadel en gehaktballetjes eentje met Grieks vlees eraan. Ook de salades waren Grieks, met feta en olijven en nog meer van dat lekkere spul.

We hebben in no-time gecorveed, zodat we Griekenland zo snel mogelijk konden verlaten om naar Brazilië te gaan. Dit keer deden we dat ook weer per vliegtuig. Een hele sjieke dame van de Deutsche Lufthaven kwam ons daarvoor ophalen en vloog ons naar het land van het carnaval! De dame deed goed haar best, maar net niet goed genoeg, we werden namelijk ontvoerd door twee enge Braziliaanse Bandito's. Ze wilden ons pas vrijlaten als we lieten zien dat we echte Brazilianen waren. Daarvoor moesten we laten zien dat we konden dansen, trommelen, kokkerellen en toneelspelen. We splitsten ons op in groepjes en gingen snel aan de slag. Na een uurtje oefenen kwamen we weer bij elkaar en lieten onze kunsten aan de gangsters (en aan elkaar!) zien. Uit de trommel van Flitz viel opeens weer een geheimzinnig briefje! We zullen de komende dagen wel merken wat we daarmee aan moeten.
Na het W.U.B.-ben kregen we weer een superspannend verhaal te horen en daarna vielen we in een diepe, welverdiende slaap.

Ten slotte weer het Grapje van de Dag:
Hathi zegt tegen Per: "Goh Per, misschien is het verstandig als je je eens een keer uitgebreid wast, want je bent al behoorlijk zwart!"
Per bekijkt zijn armen en benen en roept verschrikt uit: "Hoe kan dat nou?! Ik ben nergens aan geweest! Hoe kan dat nou??!!"


Maandag 30 juli

Na het inmiddels vertrouwde ritueel van ochtendgymnastieken, ontbijten, Pieter Post en corveeën, mochten we lekker doen waar we zelf zin in hadden. Een aantal van ons hield zich bezig met nieuwe brieven schrijven, anderen gingen spelen in het bos of legden een kaartje met elkaar. Een aantal kabouters bedacht een variant op "waarheid, doen of durven", namelijk "doen, doen of uitdoen". Bij een opdracht mocht je dus kiezen tussen "doen" of iets van je kleren "uitdoen". Dus als je dacht dat die meiden al hun kleren aan hadden omdat ze het zo koud hadden hier in Brazilië, dan had je het goed mis!

Andere kinderen gooiden Sahi en Manon in het zwembadje! Ha ha ha!!
We gaan er wel vanuit dat onze ouders en broertjes / zusjes ons allemaal erg missen, dus hebben we na de lunch even kaarten geknutseld. We hebben al onze avonturen die we tot nu toe hebben meegemaakt neergepend en daarna zijn we verder gegaan met spelen!

We mochten lekker zwemmen of luisteren naar griezelverhalen. Voordat we het wisten was het alweer tijd om de tafel te dekken voor het avondeten. Ons dynamische duo Godi en Ino (dat is dus de kookstaf) hadden een echte Braziliaanse maaltijd klaar gemaakt. Nou, als het alleen aan het eten zou liggen zouden we allemaal in Brazilië gaan wonen: ze eten daar namelijk taco-chips! Niet alleen chips natuurlijk, we kregen er ook chili en komkommer bij. En het toetje was ook heerlijk: lekker zomers fruit! Meloen, aardbei, appel, ananas, van alles door elkaar! Mmmmm!
Pieter Post kwam natuurlijk ook weer opdraven vandaag. Weten jullie trouwens dat we altijd eerst een liedje zingen voordat hij binnen kan komen? Het is op de melodie van Vader Jacob en het gaat zo:

Pieter Post (2x)
Kom nu gauw! (2x)
We willen de post lezen (2x)
Nu meteen! (2x)
Pas als we dat liedje met zijn allen gezongen hebben komt hij binnen en krijgen we de post.

Na het corveeën moesten we met ons groepje allerlei moeilijke opdrachten gaan doen. We moesten bijvoorbeeld onze veters strikken terwijl een van onze duimen afgeplakt was. En we moesten ook woorden uitbeelden met het gebarenalfabet dat dove mensen gebruiken om met elkaar te kunnen 'praten'. Tjonge jonge, het is toch wel lastig als je echt gehandicapt zou zijn!

Voordat jullie verder kunnen lezen wat we dinsdag gedaan hebben nog eventjes het Grapje van de Dag:
Bjel vertelt haar moeder Ino dat ze wel graag het zusje van Peter zou willen zijn. "Mama, dat kan toch, hè? Hij is toch ook een Nederlander?!"


Dinsdag 31 juli
We hoefden vanmorgen na het ontbijt lekker niet af te wassen, en zo konden we snel op weg voor de grote tocht. Vannacht zijn we naar Afrika gevaren om daar op zoek te gaan naar de staf van de medicijnman van de Bintoe-stam. We hebben de hele dag gelopen, echt wel zwaar! Onderweg kwamen we ook nog verschillende posten tegen, het was echt hard werken geblazen! Bij een post moesten we ingrediënten zoeken om een zalfje te maken voor een zieke neger. Die neger was zo ontzettend ziek dat hij zelfs wit was geworden! We moesten een varen, gras, een ei, een bot (!) en suiker zoeken. Daarna moesten we dat door elkaar pratsjen en op de wond smeren. Op een andere post moesten we een puzzel maken, elk puzzelstukje was een land van Afrika. Heb je eindelijk zomervakantie, moet je je nog bezighouden met topografie! Maarja, stiekem was het toch wel erg leuk. Onderweg werden we ook nog geschminkt, zodat we niet zo opvielen in het bos (camouflage heet dat met een moeilijk woord). Sommige welpen en kabouters hadden bijvoorbeeld een slang op hun been geschilderd. Hartstikke leuk! We moesten nog een toverketting rijgen, zodat we veilig door het verdoemde bos konden lopen. Je merkt het al, ze hebben ons stevig bezig gehouden. De meeste groepjes hadden zich ook nog verlopen, alsof de tocht nog niet lang genoeg was! Dat omlopen lag trouwens niet aan ons hoor, dat was de schuld van de leiding. Die sukkels bemoeiden zich veel te veel met onze routebeschrijving... Toen we dan ein-de-lijk op het kampterrein aankwamen mochten we even spelen en daarna werd het avondeten alweer opgeschept.
Moeders: kook vooral veel worst, aardappelen met jus en sla met boontjes. Kabouters en (vooral) welpen vinden dat heel erg lekker, zo lekker dat sommigen wel vier keer opgeschept hebben. Zo!
Weten jullie nog dat er zondag tijdens het kampvuur een briefje uit een van de trommels was gevallen? Op dat briefje stond een gedeelte van de sleutel van een geheimschrift. In het dagboek van Oliver lazen we gisteren nog een gedeelte van dat geheimschrift. En raad eens... tijdens de tocht vandaag zagen we het laatste gedeelte aan de staf van de medicijnman hangen! Dat hebben we natuurlijk snel overgeschreven en na het eten kregen we van de leiding per groepje een zin om te ontcijferen. Toen we klaar waren las de leiding al die zinnen na elkaar op en dit kwam eruit:
Mijn reis is onzeker. Ik weet niet of ik mijn einddoel haal. Voor jou, mijn vriend, heb ik de kaart verstopt. Zodat, indien mijn reis hier niet voortgaat, jouw reis vanaf hier kan starten. De kaart ligt daar waar hout verandert in steenkool en de hitte het gras gaat verschroeien.
Succes mijn vriend!

Suza Lalimanida

Wij renden dus snel naar het kampvuur en jawel hoor, onder de pallets die we op het kampvuur gooien vonden we iets: de landkaart van Australië! Dus, morgen gaan we kangaroes en koalabeertjes aaien! Joepie!!

Het Grapje van de Dag!
Per: "Kabouters zijn echt sukkels! Als ze ergens een spinnetje tegenkomen, slaan ze al op hol!"
Bas is het trouwens helemaal met hem eens: "Vrouwen! Je kan beter kippen houden!"

Woensdag 1 augustus

Wisten jullie trouwens dat hier een heleboel muggen zitten? We smeren ons de hele dag trouw in met citronella, maar die muggen hebben gewoon zoiets van: "We knijpen onze neus dicht en dan hebben we daar mooi geen last meer van... PRIKKEN!!" Hadden we nu maar prikpennen bij ons, dan konden we ze lekker terugprikken!
Na heel wat gekrab en gejeuk genoten we van een heerlijk ontbijt. Daarna kwam natuurlijk weer onze oude bekende Pieter Post en we zongen het kamplied. Het kamplied is heel tof, het is op de melodie van het Bananenlied. En weet je wat het leuke is? We krijgen elke dag weer een paar regels erbij. Steeds als we in een ander land aankomen krijgen we een stukje erbij dat over dat land gaat. Echt cool!
Snel corveeën, zodat we meteen konden beginnen met de quiz over Australië. Die quiz was hartstikke leuk, we kregen ABC-vragen, tekenopdrachten, waar-nietwaar vragen en een doe-opdracht. De doe-opdracht was dat we met onze kleren het woord 'Australië' moesten leggen. Per letter konden we $ 50 verdienen! We kregen per groepje ook nog 3 mascottes. Zo kregen we de verdubbellaar, als je die inzette verdubbelde je inzet als je het goede antwoord gaf op die vraag. En we hadden een hulplijn (dan mocht je een staflid om hulp vragen en dan had je nog de safety: die kon je inzetten als je het antwoord niet zeker wist, had je de vraag fout dan werd de inzet gehalveerd.

's Middags speelden we een supersjiek spel. Het opperhoofd van de aboriginals kwam ons vertellen over de jaarlijkse waterwedstrijd. Dat zit zo. In dit waterarm gebied wordt de hoeveelheid macht afgelezen aan de hoeveelheid water in de putten. Er zijn drie aboriginalstammen in dit gebied en die hadden vroeger het hele jaar door oorlog om te beslissen wie het machtigste was. Maarja, van dat oorlogvoeren word je wel moe, toen is er dus besloten om een keer per jaar een dag uit te trekken om deze machtsstrijd te beslissen. En die dag was toevallig vandaag.
Iedere stam moest zijn eigen kleur water terug gaan halen bij de andere stammen. Het moeilijke was alleen dat er nog een vierde stam was (dat was volgens ons de leiding, maar zeker weten doen we het niet). Die stam was hartstikke boos, want die vonden dat zij sowieso de machtigsten waren. Die hadden van de blanken echte pistolen gekocht waarmee ze op ons konden schieten. Als je geraakt werd door een van die (water)pistolen moest je je water op de grond gooien en 10 seconden wachten voordat je weer verder mocht rennen. Moeilijk, moeilijk... maar wel leuk en heeeel spannend! Pim vond het trouwens helemaal niet eerlijk dat hij "afgewaterschoten" werd vlak voordat hij zijn doel bereikt had. Maar hé, zo is het leven!

Toen het spel afgelopen was, hadden we weer een aanwijzing verdiend! Het was een kaart in de vorm van een boemerang en het leuke was dat dit stuk precies in het open stuk in de kaart van Australië paste.
Toen kwam dat rare mens van de Deutsche Lufthaven weer. Die was weer een hoop problemen aan het maken, maar uiteindelijk mochten we toch met haar mee naar China vliegen! Fraulein Lufthansa bood ons een heerlijk Chinees diner aan: nasi met saté, augurken, fruit en kroepoek. Na het eten zongen we natuurlijk nog even het kamplied en onze vriend Pieter Post kwam vanzelfsprekend ook nog even langs. Daarna mochten we nog even doen waar we zelf zin in hadden. Sommigen gingen in hun hut spelen, anderen gingen pim-pam-petten, of een dansje doen. En toen was het al weer snel tijd om te W.U.B.-ben. Dat W.U.B.-ben ging trouwens echt supersnel, want we hadden wel al een beetje door dat we vanavond avondspel zouden krijgen.

En inderdaad, we waren net uitge-W.U.B.-t toen de staf ons kwam zeggen dat we weer moesten aankleden. Deuuh echt stom, hadden we net zo goed niet hoeven W.U.B.-ben! Toen we waren aangekleed werden we ontvangen in een Chinese feestzaal. Toen we net rustig zaten kwam de Mandarijn met zijn gevolg binnengeschreden. De Mandarijn nodigde ons uit om de bruiloft van zijn dochter Nadja met Avonturijn mee te vieren. Maar toen de Mandarijn zijn dochter ging halen, bleek dat ze ontvoerd was door Ninja's.

Natuurlijk gingen wij de Mandarijn helpen om zijn dochter te vinden. Avonturijn vond dat we zelf groepjes moesten maken. Dat was echt sjiek! We gingen in groepjes achter de Ninja's aan. Maar... die kwamen ook weer achter ons aan! Echt spannend! In het bos moesten we kleine lampjes zoeken, daar lag dan steeds een envelop bij waar we een stuk van een rebus konden vinden. De oplossing van de rebus was:

Wil je Nadja terugwinnen,
ga dan naar de open plek,
zodat het duel kan beginnen.

We gingen natuurlijk zo snel mogelijk naar de open plek. Nadja stond daar vastgebonden met een stuk of drie bewakers. De leider van de boeven, Brutus, daagde Avonturijn uit voor een zwaardgevecht. Dat was echt spannend, maar Brutus speelde vals want hij kreeg hulp van zijn bewakers. Toch heeft Avonturijn gewonnen en kon de bruiloft toch doorgaan! Hoera!!
Na nog een glaasje Saké malt met Chinese chips was het dan tijd om echt te gaan W.U.B.-ben. We vielen allemaal als een blok in slaap.

Vandaag hebben we niet alleen een Grapje van de Dag, maar ook een Limerick van de Dag:
Er was een jongen uit Loenen
Die stond met een meisje te zoenen!
Hij vroeg: "Is het fijn?"
Ze zei: "Nee, het doet pijn.
Je staat al een uur op mijn schoenen!"
© made by Peter
Dan nu het Grapje van de Dag, dit hoorden we vandaag tijdens het pimpampetten:
Een woord uit de categorie 'eten', met als beginletter de 'G'. Raksha denkt snel na en zegt: "Garfieldsokken!". Reactie van Jasper: "Dat is geen kledingstuk, dat zijn themasokken!"

Donderdag 2 augustus
We werden na het avondspel van gisteren alweer heel vroeg wakker gemaakt vanmorgen. Maarrr... de staf had daar een goede reden voor, want om 10 uur kwam de bus die ons naar het zwembad zou brengen. We gingen naar de Tongelreep, daar waren allemaal gave glijbanen en af en toe kwamen er golven in het water.
De staf had een vaste plek in het zwembad, waar we ook alle tassen neer konden zetten. Daar gingen we af en toe een boterhammetje of een snoepje of een stuk peperkoek halen. Toen we na het omkleden nog even bij de spiegels stonden, zagen we opeens allemaal Chinese blikken hangen! Huh?? We keken er stiekem in en... jawel hoor: weer een aanwijzing! We hadden nu geen tijd om er verder aandacht aan te besteden want onze buschauffeur stond alweer op ons te wachten.
Bij het tafeldekken hoefden we vandaag geen bestek neer te leggen, want we kregen frietjes! Mjammie!! Na het corveeën dachten we even dat de staf echt gek was geworden, we moesten namelijk onze pyjama's aan gaan doen! Maar gelukkig, we hoefden nog niet naar bed, we kregen een pyjamaparty! Raksha en Reske waren verkleed als twee Chinese ladies en zij presenteerden een geweldige show! Als eerste kwamen Baloe en Sahi als sumo-worstelaars op. We moedigden ze enthousiast aan en... Baloe won! Daarom mocht hij daarna met twee welpen sumoworstelen. Het volgende onderdeel van de show was een demonstratie 'haar opsteken met stokjes'. Vier kabouters werden naar voren gehaald, twee meiden staken bij de andere twee de haren op, en daarbij mochten ze alleen gebruik maken van stokjes. Mooi hoor!
Het laatste onderdeel was een datingshow! Hathi moest kiezen uit Manon, Flitz en Mang (natuurlijk allemaal verkleed als Chinezen). Hij koos uiteindelijk voor Flitz en ze wonnen een 'leis' met het vliegtuig! (dus Hathi: geen witte lijs!)
Als afsluiting van deze laatste avond hadden we een pyjamadisco, echt gaaf! Na het W.U.B.-ben kregen we een extra lang griezelverhaal en daarna gingen we lekker slapen. Nou ja... niet allemaal: de overvliegers werden getrakteerd op een overvliegavond maar wat daar allemaal gebeurd is lijkt ons niet geschikt om op het internet te zetten!
We komen om in Grapjes van de Dag vandaag, daarom komt nu de Grapjes Parade!

* Eveline heeft zich verkleed als Chinese taekwondo meesteres, in het prachtige pak van Baloe. Reactie van Jessica: "Jij ziet er echt vét uit, man!" Nou Jessica, dankjewel, wij dachten dat wit mooi slank afkleedde...

* Hathi legt uit aan de overvliegers: "Als de scouting weer begint, dan ga je eerst nog naar de welpen en verkennners of naar de kabouters en de gidsen."
Eveline zegt (voor de grap): "Wow, dan heb je vier (!) speltakken!"
Jasper, helemaal verward: "Maar eh... naar welke speltakken moet je nou allemaal?"

* Manon (van de kabouters - niet de leiding!) tegen Reske: "Ik ben de anderen kwijt!"
Reske: "Dan moet je heel hard roepen: 'Anderen'!"
Manon draait zich om en voegt de daad bij het woord en schreeuwt keihard: "Anderen!!"

Vrijdag 3 augustus
Opstaan en meteen onze tassen in gaan pakken! Natuurlijk hebben we ons eerst nog even gewassen en ondertussen hebben we Eveline uitgelachen: ze had vannacht gedroomd over haar eigen griezelverhalen! Nou ja, zeg! Moet je ook maar niet zo eng voorlezen. Eten, afwassen en weer verder met inpakken!
We mochten zelf nog wat spelen en daarna kregen we als lunch een lekkere mok soep. Toen las Hathi het laatste stuk uit het dagboek voor, daar stond in dat Oliver nu de piramide in zou gaan. Het dagboek zou hij buiten laten liggen, voor het geval dat hij niet meer levend uit de piramide zou komen. Dat had hij dus goed voorzien, want daarna stond er niks meer in het dagboek: hij is dus achtergebleven in de piramide. Wij gingen natuurlijk ook de piramide in en wat zagen we daar…. ? In eerste instantie bijna niks, want de hele zaal was donker en ook nog eens vol met rook. Toen onze ogen een beetje aan de duisternis gewend waren, zagen we een soort levensgroot ganzenbord op de grond liggen, met in het midden… de Duistere Diamant! Eindelijk hadden we hem gevonden, maar we hadden hem nog niet in handen! Daarvoor moesten we eerst het slotspel spelen. Op sommige vakken lag een opdracht, die we dan bij Vadertje Tijd konden uitvoeren. Slaagden we daarin, dan kregen we een sleutel. Die sleutel hadden we nodig om voorbij de poortwachters te komen. Uiteindelijk slaagden we er tóch nog in om bij de Duistere Diamant te komen… wauw! Hier hadden we de hele week naar uitgekeken! Als je nieuwsgierig bent naar hoe de Duistere Diamant er nu eigenlijk uitziet: hij staat op het HK in de kast naast de ingang, waar nog meer kamptrofeeën staan.
De ouders die ons terug naar Sittard zouden rijden waren inmiddels ook gearriveerd. Nog even snel een groepsfoto maken en we konden vertrekken. In Sittard sloten we het kamp officieel af en konden we naar huis. Tot ziens allemaal!!
Grapje van de Dag
Reske tegen Jessica: "Jouw vlekken passen mooi bij mijn T-shirt!"
Het Grapje van de Week:
(hiermee wordt ABSOLUUT niet bedoeld dat dit het leukste grapje van de week was, maar dat we hiermee de hele week verveeld mee zijn geworden).
"Sahi?" (of welke andere leider dan ook)
"Ja?"
"Niks!"